دکتر علی‌اشرف صادقی در مقاله‌ای زیر عنوانِ «واژه‌هایی تازه از زبان قدیم مردم ارّان و شروان و آذربایجان» پس از معرفّی کتابی در الفاظ طبّی به نام دستورالادویه، واژه‌هایی از زبان مردم این مناطق را استخراج و بررسی کرده‌اند. به‌عقیدهٔ ایشان نثر کتاب متعلّق به قرن هشتم و اوایل قرن نهم ‌است و مؤلف آن نیز احتمالاً اهل شروان بوده؛ زیرا در بسیاری از موارد به لغات شروانی اشاره کرده‌است. دکتر صادقی ضمن آوردن واژه‌های شروانی، باکویی، بیلقانی و لغات دیگر، خوانندگان را به واژه‌هایی از زبان مردم ارمنیّه (ارمنستان) نیز توجّه داده‌اند. نگارنده در یادداشت حاضر، دربارهٔ واژه‌های بوش، خناو و کلال (؟)، بر پایهٔ منابع گیاه‌شناسی و داروشناسی فارسی و ارمنی نکاتی را مطرح کرده‌است. به ‌نظر نگارنده، مؤلف دستورالادویه واژه‌های خناو و کلال را از ارمنی اخذ کرده، ولی بوش همچنان معلوم نیست که از چه زبانی گرفته شده‌است. احتمال ارتباط این واژه با پوص/ پوس ترکی نیز پذیرفتنی نمی‌نماید.