نگارنده در این مقاله به وجه اشتقاق لغات بـَهی، نِفاغ از واژه‌های فراموش‌شدۀ زبان فارسی پرداخته‌است. این دو کلمه فقط در فرهنگ‌ها ضبط شده‌اند و شاهدی برای آنها در متون کهن وجود ندارد. نگارنده کوشیده‌است بر پایۀ قوانین زبان‌شناسی تطبیقی و تحلیل داده‌های زبانی ریشه‌های قانع‌کننده‌ای برای این کلمات به دست دهد.
