نگارنده در این مقاله به وجه اشتقاق دو واژۀ بَرغَندان و بیهَن پرداخته‌است. برغندان جشنی بوده که در اواخر ماه شعبان و پیش از فرارسیدن رمضان برگزار می‌شده‌است و به‌احتمالِ بسیار، این واژه ریشۀ ایرانی دارد. بیهن نیز به معنی «خارپشت بزرگ تیرانداز» است و هیچ هم‌ریشه‌ای در فارسی و دیگر زبان‌های ایرانی نو ندارد.
