عرفاتالعاشقینو عرصات العارفین (تألیف 1024 ق) اثر اوحدی بلیانی پس از جنگ موزۀ قونیّه (مورّخ 848 ق)و خلاصة الاشعارو زبدة الافکار (مورّخ حدود 1007 ق) تقی‌الدّین کاشانی سومین منبعی است که در آن 8 دوبیتی کهن و اصیل باباطاهر آمده است. نگارنده پس از بررسی این دوبیتی‌ها به خوانش و گزارش آنها پرداخته‌است. در این خوانش و گزارش نخست تصحیح علمی – انتقادی، آوانگاری و ترجمۀ فارسی هریک از دوبیتی‌ها انجام شده و سپس وزن هجایی و عروضی، قافیه و ردیف و شرح واژگان و اصطلاحات، آموزه‌های اساطیری، مباحث مربوط به فرهنگ مردم و نکته‌های تطبیقی و ... شاهدها و مثال‌های متنوعی از متون مختلف و گفتار مردم آمده‌است. پیرو بررسی‌های انجام‌شده در این مقاله نتایج زیر به دست آمده‌است: 1) زیرساخت زبانی دوبیتی‌های باباطاهر گورانی است که تحت تأثیر کردی، لکی، لری و فارسی قرار گرفته و در سایۀ اشراف بر زبان‌های ایران باختری ابـهامی در خوانش و فهم آنها باقی نمی‌ماند. 2) پیرو سنّت شعری گورانی وزن دوبیتی‌ها نیز هجایی است که در اثر دستکاری‌های کاتبان و راویان به وزن عروضی نزدیک شده‌است.
